Od chwili awaryjnego lądowania na pustyni minęło siedem dni. Pilot, wysłuchując historii swego małego przyjaciela, wypijał ostatnie krople wody z zapasu. Zaczynał uświadamiać sobie, że grozi mu śmierć z pragnienia. Chłopiec, który nie wiedział, czym są pragnienie i głód, nie zdawał sobie sprawy z niebezpieczeństwa, w jakim się znaleźli. Nagle malec zaproponował, aby poszukali studni. Wędrowali przez wiele godzin, aż do zapadnięcia zmroku. Mały Książę usiadł wówczas na piasku, spoglądając w gwiazdy. Pustynia zachwycała go swoim pięknem, ponieważ kryła gdzieś studnię. Pilot przyznał mu rację, że pięknym jest to, co niewidzialne dla oczu. Po jakimś czasie wziął śpiącego chłopca na ręce i kontynuował poszukiwania. O świcie, zaskoczony, ujrzał studnię. Mały Książę z uśmiechem pokręcił kołowrotem. Potem napił się wody, mówiąc, że zawsze należy szukać sercem. Pilot poczuł dziwne przygnębienie, kiedy chłopiec poprosił go, aby narysował kaganiec dla owieczki. Po chwili dodał, że następnego dnia mijał rok od chwili, w której opuścił swoją planetę. Znajdowali się w pobliżu miejsca, w którym spadł na Ziemię. Mężczyzna dopiero teraz zrozumiał, że Mały Książę chciał wrócić w to miejsce i dlatego spotkał go na pustyni przed tygodniem. Malec pożegnał się z nim, przypominając, że Pilot musi wrócić i naprawić samolot.

Następnego dnia Pilot wrócił w miejsce, w którym rozstał się z Małym Księciem. Wiedział, że nie może zatrzymać chłopca na Ziemi. Malec obiecał mu, że każdego dnia będzie się do niego uśmiechał w chwili, kiedy mężczyzna popatrzy w gwiazdy. Podarował mu gwiazdy, które nie należały do nikogo. Potem poprosił, aby nie towarzyszył mu tej nocy, gdyż będzie wyglądał jakby umierał. Na tę prośbę Pilot nie mógł się jednak zgodzić. W nocy ruszył za swoim małym przyjacielem. Chłopiec wyjaśnił, że nie chciał, aby szedł z nim, ponieważ będzie musiał zostawić swoje ciało, które jest za ciężkie na tak daleką podróż. Nagle rozpłakał się. powiedział, że czuje się odpowiedzialnym za różę. Potem ruszył dalej, a Pilot nagle dostrzegł jakiś błysk przy jego nóżce. Mały Książę nie krzyknął, lecz w milczeniu upadł na piasek.

Minęło sześć lat od dnia, w którym Pilot spotkał Małego Księcia na pustyni. Mężczyzna wrócił do domu, lecz nadal czuł głęboki smutek i tęsknotę. Był przekonany, że chłopiec wrócił na swoją planetę, ponieważ nie znalazł jego ciała. Dopiero po jakimś czasie przypomniał sobie, że nie dorysował paska do kagańca dla owieczki. W chwilach, kiedy wyobrażał sobie, że Mały Książę opiekuje się różą, czuł się szczęśliwy. Lecz na myśl, że owieczka mogła zjeść kwiat, czuł ból.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Główne wątki Małego księcia
2  Antoine de Saint-Exupéry – biografia
3  „Mały Książę” jako gatunek literacki



Komentarze
artykuł / utwór: Mały książę - streszczenie w pigułce


  • Streszczenie bardzo dobre, jutro mam egzamin gimnazjalny i przypominam sobie poszczególne lektury. Kiedy czytałam Małego Księcia w drugiej klasie, nie spodziewałam się, że tak pokocham tę książkę. Jest dla mnie po prostu magiczna, zawiera prawdy uniwersalne dla każdego i w każdym momencie życia. Super :) :**.
    Magda (madziunia_95 {at} o2.pl)

  • Przyznam że streszczenie bardzo dobre . Pamiętałam co się działo na planetach od 325 do 330 lecz nie pamiętałam co się stało na Ziemi . Dziękuje za to streszczenie :)
    Paulina ()

  • świetne!!! naprawdę- wystarczy,że przeczytasz to krótkie streszczenie- a nie musisz czytać całej książki! ja wcześniej czytałam książkę i tak- ale juz niewiele z niej pamiętałam, a teraz wszystko sobie przypomniałam. dzieki
    gość ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: